இதுவும் கடந்து போகும்!!!

துயரங்களை துடைத்தெரிய
காத்திருக்க வேண்டி நின்றால்
வீணாக போய்விடும்
பொன்னான நேரங்கள்…

சுமைகளை ஒன்றுசேர்த்து
சோகங்களோடு பூட்டி விட்டால்
அடியாழத்தில் அமிழ்ந்து போகும்
பாரங்கள் அத்தனையும்…

தூரங்கள் என்றுகொண்டு
பயணங்கள் நின்று போனால்
வாழ்க்கையதன் மறுமுனைக்கு
வேறு வழியின்றி திசை மாறும்…

தோல்விகள் எல்லாம் – சிறு
வேள்விகள் என்று கொண்டால்
நெஞ்சுடைய வலி கூட
சிறு பஞ்சாக மாறி போகும்…

திடமான மனதோடு
காலங்களை கடந்து விட்டால்
மரணத்தின் விளிம்பில் கூட
மாற்றங்கள் செய்திடலாம்…

நடப்பவைகளின் நியாயம் தேடி
புதிர்களுக்குள் புதைந்து போனால்
விடை தேடி அலையும் மனதில்
என்றுமே அமைதி இல்லை…

வாழ்கையின் திசை மாற்றம்
நன்மைகே என நினைத்து விட்டால்
எல்லா கேள்விகளுக்கும்
விடை ஒன்று தேவை இல்லை…

என்ன வாழ்க்கடா இது…??

அடுத்த நிமிடத்திற்கான
நீண்ட பயணத்தின் நடுவில்
வெறுமையாய் ஒரு வாழ்க்கை…

இன்னொரு நாளின்
விடியலைத் தேடி
தொலைந்துப் போனது தூக்கம்…

கடந்தக் காலங்கள்
கனவுகளாகிப் போய்
நினைவுகள் தரும் வலிகள்…

சரியோ தவறோ
தரம்ப் பிரிக்க முடியாமல்
தள்ளாடும் மனம்…

பதில்களின் இறுதியில்
கேள்விகள் தொடங்கி
முடிவுப்பெறாமல் நீட்சிப்பெரும் சுழல்…

உதடுகள் நடுவில்
பொருளினைத் தேடி
புகைக்குள் அடங்கும் குழப்பம்…

பொய்யாகிப் போன மெய்களும்
மெய்யாகிப் போன பொய்களும்
இணைந்துக் கொண்ட ஏமாற்றம்…

மனநிலை சற்று
ஒருநிலைக் கொள்ள
பலநிலைக் கொண்டும்
பலனேதும் இல்லை…

இதயத்தின் .மறுப்பக்கம்
கருப்பாகி போனால்,
உடலினில் உறைந்திடும்
உயிர் கூடத் தொல்லை…