உன் காதல்

நிழற்படம் நிறைந்திடும்
உருவங்கள் போல
உன் மனமெங்கும் நிறைந்திட்டேன் என்றாய்…
என் உயிரின் வரைபடம்
நீ திருடி சென்றாய்…

அடிக்கடி நினைத்திடும்
கனவுகள் போல் வந்தாய்..
காதல் என்றால் என்னவென்று
நீ சொல்லி தந்தாய்…

ஊடலுகொரு இலக்கணம்
நீ வகுத்து தந்தாய்…
எக்கணமும் விலகாத
நினைவுகள் தந்து போனாய்…

உலகெங்கும் சுற்றி பார்க்க
நான் வேண்டும் என்றாய்…
உன் உலகெல்லாம் நான் தானென்று
உடைந்துப் போய் அழுதாய்…

பக்கத்துக்கு இருக்கையில்
பூசெடியாய் படர்திருந்தாய்…
என் தோள் இருக்கும் தைரியத்தில்
என் பக்கம் சாய்ந்துக் கொண்டாய்…

நம் உதடுகள்
அருகினில் பேசிக்கொள்கையில்,
உயிரினை பரிமாறினாய்…
நேர பரிமாணம்
உறைந்து போகையில்,
காதலில் பரிணமித்தாய்..

இவை அனைத்தும் பொய் என்று சொல்லி
நம் காதல் கொன்றாய்..
பிரிந்து சென்று மறந்துப் போய்,
என் உயிரை கொன்றாய்…